در حالی که خودروسازان داخلی بدهی خود به فعالان صنعت قطعه را به بیش از 60 هزار میلیارد تومان رساندهاند، خبرها از رفت و آمد فزاینده مدیران این شرکتها به چین حکایت دارد. هدف از این سفرها، تامین قطعه و مذاکره برای مشارکت در تولید خودرو با شرکتهای چینی است.
برخی منابع میگویند که قیمت تمام شده قطعات چینی به مراتب ارزانتر از قطعاتی است که در داخل کشور تولید میشود. این موضوع در حالی اتفاق میافتد که خودروسازان نه تنها دغدغهای برای پرداخت بدهیهای معوقه خود به قطعهسازان داخلی ندارند، بلکه به طور علنی به دنبال تامین نیاز خود از منابع چینی هستند.
این گرایش به سمت چین، نگرانیهایی را در بین قطعهسازان داخلی ایجاد کرده است. آنها میگویند که با این رویکرد، امیدی به حمایتهای دولتی برای تولید داخلی قطعات و خودرو وجود نخواهد داشت.
در سالهای گذشته، سیاستگذاران خودرو به شدت بر داخلیسازی قطعات و خودرو تاکید کرده بودند. حتی پروژههایی برای تولید خودرو با پلتفرم داخلی نیز تعریف شده بود. اما به نظر میرسد که دولت جدید، مسیر کمدردسرتر واردات از چین را در پیش گرفته است.
این تغییر رویه، قطعهسازان داخلی را در رقابتی نابرابر با چینیها قرار میدهد. چرا که دولت به جای حمایت از آنها، در کنار چینیها ایستاده است.